Δευτέρα, 05 Ιουνίου 2017

Συνάντηση με τον ευγενέστατο κύριο Ταυ

Ξέρετε, ο κύριος Ταυ δεν είναι «όποιος κι όποιος» αλλά επώνυμος και αναγνωρίσιμος –ακόμα- σε αρκετούς. Γι’ αυτό λοιπόν κι αποφεύγεται η χρήση ολοκλήρου του ονόματός του· όχι από φόβο, αλλά διότι ο σκοπός των όσων γράφονται παρακάτω δεν είναι να επικεντρωθούν στο πρόσωπο και τη φυσική του παρουσία, αλλά στη νοοτροπία που αυτός αντιπροσωπεύει. Κάτι το οποίο μένει από τον αναγνώστη να το διαπιστώσει.

Τον κύριο Ταυ τον γνώρισε το μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης στην Ελλάδα προ μερικών ετών, όταν συμμετείχε στην παρουσίαση τηλεοπτικής εκπομπής η οποία ασχολούταν με τη μάλλον σημαντικότερη περίοδο της νεοελληνικής ιστορίας. Ως γέννημα θρέμμα της μεταπολιτευτικής περιόδου, εμφανιζόταν κατά καιρούς σαν αυτοφυές βότανο στο ρόλο του υπερασπιστή και προαγωγού μιας κατ’ επίφασης «προόδου», που επί της ουσίας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα επινόημα με στόχο να αιτιολογηθεί η αποσάθρωση της Ελληνικής εθνικής ταυτότητας και να γίνει αποδεκτή η κατά το δοκούν ερμηνεία ιστορικών γεγονότων που την καθόριζαν. Στην περίπτωση μάλιστα αυτής της εκπομπής «ιστορικού περιεχομένου», είχε συνδράμει και στην προσπάθεια ανάδειξής της στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού. Το οποίο με τη σειρά του έχοντας κορεστεί από πολλές ανάλογες προσπάθειες νουθεσίας –πάντοτε …«για το καλό του»- της έστρεφε τα νώτα μουδιασμένο προτιμώντας να ασχοληθεί με την δυσοίωνη καθημερινότητά του. Ο κύριος Ταυ, όντας από τότε έμπειρη τηλεοπτική περσόνα,  φρόντισε να την φέρει για αρκετές ημέρες στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος κατόπιν κάποιον ειρωνικών δηλώσεών του που σάρκαζαν την ιερότητα με την οποία περιβάλλουν οι σύγχρονοι Έλληνες τον πρωταγωνιστή και πρόσωπο-κλειδί των όσων εκτυλίχθηκαν κατά την υπό εξέταση ιστορική περίοδο.

Κατά την προσφιλή του συνήθεια, είχε ανακαλύψει κάποιο «ελατήριο» στη συνείδηση των νεοελλήνων και φρόντισε να το πιέσει με όποιον τρόπο μπορούσε ώστε να προκαλέσει το δυνατόν περισσότερες αντιδράσεις. Αφού όμως έκανε κάτι τέτοιο εν πλήρει συνειδήσει, στη συνέχεια φρόντιζε να αποκαλεί όσους αντιδρούσαν με ποικίλους τρόπους, «Χρυσαυγίτες». Έχοντας την εντύπωση πως κατ’ αυτό τον τρόπο θα εγκαλούσε στους επικριτές του, καθώς τους ταύτιζε με κάτι …ασυμμόρφωτους για τους οποίους φρόντιζε να διατρανώνει πως είχε την χειρότερη εντύπωση. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο κύριος Ταυ επιχειρούσε κάτι τέτοιο, καθώς την ίδια ακριβώς μέθοδο είχε αποτυπώσει με μαεστρία και στα αρκετά βιβλία που έχει γράψει. Αλλά σίγουρα ήταν η πρώτη φορά που ο κύριος Ταυ διαπίστωσε πως η μέθοδος αυτή όχι μόνο δεν ήταν αποδοτική αλλά είχε και σοβαρά ψεγάδια. Διότι στην  προσπάθειά του να προβάλει στο νου της κοινής γνώμης ένα σκιάχτρο το οποίο εκπροσωπεί το «όνειδος της εποχής μας» για τον κύριο Ταυ, όχι μόνο δεν έβρισκε έδαφος, αλλά δικαίωνε τον αντίπαλό του –τη Χρυσή Αυγή.

Όπως φαίνεται, έκτοτε, δεν κατάφερε να …συγχωρέσει από τους Έλληνες αυτή τους την «παρασπονδία». Και μάλλον δεν μπόρεσε να συγχωρέσει ούτε και τον εαυτό του, που πίστεψε πως με ένα τέτοιο τερτίπι κι απευθυνόμενος σε ένα εύπιστο κοινό που τον θεωρούσε «καταξιωμένο», θα κατάφερνε να πετύχει (για άλλη μια φορά) αυτό που ήθελε. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η Χρυσή Αυγή, ο κόσμος που την ψηφίζει, αλλά κυρίως οι Έλληνες Εθνικιστές που συνδράμουν σε αυτό τον Αγώνα, δεν είναι τίποτε άλλο για εκείνον παρά «το κόκκινο πανί»· μια μόνιμη αιτία για να αγανακτήσει και να εκφράσει με σφοδρότητα κι επιμονή την αντίθεσή του.

Εξάλλου, «οι καθυστερημένοι, πεπλανημένοι, βλαμμένοι, φασισταριά, τραμπούκοι, αλήτες κι εγκληματίες», δεν έχουν και δεν μπορούν να έχουν αντίλογο κατά τον κύριο Ταυ.

-Άλλωστε, ποίος είναι αυτός που θα αμφισβητούσε ανοιχτά την πεποίθησή του αυτή;

Ο ίδιος φρόντισε να την επαναλάβει στα χρόνια που μεσολάβησαν όποτε του δόθηκε η ευκαιρία. Όπως και στα βουλευτικά έδρανα αφού εξελέγη για να αντιπροσωπεύσει την μερίδα εκείνων που τον υποστήριξαν σ’ αυτή του την προσπάθεια. Και το έκανε με περισσό θράσος, ακόμα και ενώπιον ενός «δολοφονικού στραβοκοιτάγματος» το οποίο συνοδευόταν από την –«παρομοίων προθέσεων»- προτροπή («Βούλωστο επιτέλους άνθρωπέ μου!»), που του συστήθηκε ώστε να συνετιστεί. Πράγμα που δεν άντεξε ο εγωισμός του κι όταν βρέθηκε ενώπιον των τηλεοπτικών φακών επικαλέσθηκε την ευγενική συνδρομή κάποιου συναδέλφου του που –κατά τον ίδιο- «σήκωσε το βάρος» των αντιδράσεων κι έτσι …τον γλίτωσε από τα χειρότερα. Μολαταύτα, ο επιδεικτικά εκρηκτικός χαρακτήρας του Ταυ, δεν του επέτρεψε ούτε να συντηρήσει αυτή του την θέση, ούτε και να ανανεώσει την εκλογή του. Όντας συνειδητό παράγωγο της μεταπολίτευσης, δήλωσε ευρωπαϊστής, αμφισβήτησε, ανεξαρτητοποιήθηκε και από τότε αναμένει την όποια σανίδα «πολιτικής σωτηρίας» του προσφερθεί.

Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος, ο Ταυ, έτυχε προ ολίγων ημερών να συναντήσει σε κεντρικό δρόμο των Αθηνών, μια ομάδα νεαρών Χρυσαυγιτών που μοίραζαν στους περαστικούς έντυπο υλικό. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι πέρασε από το μυαλό του τη στιγμή που αναγκαστικά σταματούσε για λίγο το αυτοκίνητό του σε μια μικρή σειρά οχημάτων πίσω από ένα κόκκινο σηματοδότη. Ούτε κι αν είχε προσχεδιάσει την αντίδρασή του για ένα τέτοιο τυχαίο συναπάντημα. Πάντως ο κύριος Ταυ, ο κατά τα άλλα εκρηκτικός κι αυθόρμητος κύριος Ταυ, που δηλώνει δυναμικά και παντί τρόπω πως αγανακτεί κι εξοργίζεται με την οποιαδήποτε δραστηριότητα των Ελλήνων Εθνικιστών, ώστε να αρνείται –ειδικά σε αυτούς- ακόμη και τη χρήση εκ μέρους του ευπρεπούς λεξιλογίου, έδειξε μια …μάλλον καθωσπρέπει συμπεριφορά απέναντι των νέων. Που με τη σειρά τους έμειναν ατάραχοι άμα τη εμφανίσει του. Με κάθε ειλικρίνεια όμως, τον πρόσεξαν όπως κι εκείνος τους πρόσεξε. Κι ειδικότερα μια λεπτεπίλεπτη νεαρή, από εκείνες που δεν κατάφερε ποτέ να «ασελγήσει» στο νου με τις φαρισαϊκές διδαχές και τους ανυπόφορους κομπασμούς του. Εκείνης που τον πρόσεξε πρώτη από όλους· και την κατάλληλη στιγμή, με μια άμεση πρωτοβουλία της τον πλησίασε με την σαφώς σαρκαστική σύνεση ενός θηλυκού και του προσέφερε, μια εφημερίδα στην οποία αναγραφόταν φαρδιά πλατιά ο τίτλος «Χρυσή Αυγή» με μεγάλα κεφαλαία γράμματα. Την οποία από πλευράς του αρνήθηκε με ένα χαμόγελο αλλά με απίστευτη ευγένεια που ειλικρινά εντυπωσίασε, καθώς ευχαρίστησε θερμά. Στη συνέχεια, με την ίδια ευγένεια κι ακούγοντας την ερώτηση «Πως χάθηκε μια τέτοια διασημότητα… με ποίο κόμμα κάνετε καριέρα αυτό τον καιρό;» απεκρίθη «Πουθενά». Ενώ έχοντας την ίδια διάθεση απέναντι στους ειρωνικούς υπαινιγμούς («Μα δεν μπορεί, δεν θα το επιτρέψετε! Εσείς, ένας άνθρωπος με κριτική σκέψη και τόσο σοβαρές απόψεις σίγουρα όλο και κάτι σκαρώνετε») έκλεισε το μάτι με κατεργαριά αναγνωρίζοντας τη δύσκολη θέση του. Κι απεχώρησε πατώντας ελαφρά το γκάζι, αφού χαιρέτησε με ένα νεύμα όταν του υπέδειξαν πως ο σηματοδότης είχε γίνει πράσινος, προκαλώντας το δικαιολογημένο περιπαικτικό μειδίαμα όλων των παρισταμένων, δίχως να πει –ή και να ακούσει- άλλη κουβέντα.

Προτού προτρέξει οποιουδήποτε ο νους να …αποκαλύψει κάποια απάτη και πιθανώς θεωρηθεί πως η περιγραφή είναι ειρωνική ή φανταστική, οφείλεται να ξεκαθαριστεί πως ο ευγενέστατος κύριος Ταυ δεν άλλαξε μυαλά· ούτε και κάτι άλλο μπορεί να συνέβη που δεν έγινε αντιληπτό, ειδικότερα από πλευράς των Εθνικιστών. Γιατί, είναι προφανές, πως στο περιστατικό αυτό ο κύριος Ταυ δεν είχε καμία διάθεση να δείξει τις προθέσεις του και να αποδείξει με προθυμία πόσο πιστός είναι στα όσα ενίοτε διακηρύττει. Από την άλλη, κάτι τέτοιο δεν θα είχε κανένα όφελος για τον ίδιο, εφόσον δεν υπήρχαν φωτογραφικοί φακοί και τηλεοπτικές κάμερες να καταγράψουν μια ενδεχόμενη έκρηξή του. Το όλο όμως περιστατικό, έχει σημασία αφού ο κύριος Ταυ δεν φαίνεται να έχει χαρακτήρα που ανέχεται την «αφάνεια». Γι’ αυτό λοιπόν και εμείς, θα θυμόμαστε αυτή την πραγματικά υποδειγματική συμπεριφορά, την επόμενη φορά που θα διαρρήξει τα ιμάτιά του με πάθος εναντίον της Χρυσής Αυγής. Τότε που από κύριος θα προσπαθήσει με προκλήσεις να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας με τον γνωστό, επιτήδεια μοναδικό του τρόπο.

 

 

«Λέγεται πως η υποκρισία είναι ο φόρος τιμής που αποτίει η διαστροφή στην αρετή, και η κοσμιότητα είναι η έμπρακτη εφαρμογή του· αν ισχύει πράγματι αυτό, θα πρέπει να ομολογήσουμε πως η διαστροφή έχει γίνει πολύ ταπεινή τώρα τελευταία».

 

Charles Maturin(Μέλμοθ ο Περιπλανώμενος)

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 49 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.