Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2018

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#105]

Γ’ Μέρος

Η μάχη στα Λεύκτρα.

Στην πραγματικότητα, ένας πόλεμος τελείωνε, για να αρχίσει ένα νέος. Αυτή την φορά, όμως, αντίπαλος της σπαρτιατικής πόλης – κράτος ήταν η Θήβα, η οποία ήταν πλέον αποφασισμένη να αναλάβει τον ρόλο της ηγεμονεύουσας δύναμης.

Σύμφωνα με τους όρους της ειρήνης, οι Αθηναίοι απέσυραν τις δυνάμεις τους από την Κέρκυρα, κάτι το οποίο όμως δεν έπραξαν οι Σπαρτιάτες. Παράλληλα, έστειλαν τον Κλεόμβροτο με στρατό να επιτεθεί κατά των Θηβαίων, με σκοπό να τους επιβάλλει την αυτονομία των βοιωτικών πόλεων. Ωστόσο, ο Κλεόμβροτος φτάνοντας στην Βοιωτία δεν επιτέθηκε αμέσως εναντίον της Θήβας, καθώς πρωτίστως φρόντισε να εξασφαλίσει τα νώτα του στο λιμάνι της Κρεύσιδας.

Οι Θηβαίοι, όμως, υπό την ηγεσία του Πελοπίδα και του Επαμεινώνδα τον περίμεναν στα Λεύκτρα, στην πεδιάδα του άνω ρου του ποταμού Ασωπού. Εκεί, εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τις γνώσεις που είχαν αποκομίσει από τις αλλεπάλληλες επιθέσεις του Αγησιλάου εναντίον τους στο παρελθόν, κτυπώντας την σπαρτιατική φάλαγγα στα «τρωτά» της σημεία, παρόλο που οι Σπαρτιάτες ήταν πολυπληθέστεροι των Θηβαίων.

Πιο συγκεκριμένα, όπως μας παραδίδουν ιστορικές πηγές, ο Επαμεινώνδας εφήρμοσε την τακτική της «λοξής φάλαγγας». Το βάρος της επίθεσης μεταφέρθηκε από το δεξιό κέρας στο αριστερό, αντιμετωπίζοντας έτσι την υποσυνείδητη μετατόπιση των οπλιτών προς την αδύναμη δεξιά πλευρά τους. Ουσιαστικά, η τακτική αυτή είχε σκοπό να πλήξει των βασιλιά των Σπαρτιατών και τους «ιππείς» του. Ο Επαμεινώνδας είχε διατάξει το αριστερό κέρας να προχωρεί και το δεξιό να παραμένει πίσω, αναγκάζοντας έτσι τους Σπαρτιάτες να δημιουργήσουν κενό.

Επιπλέον, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο υπερφαλάγγισης του, ο Κλεόμβροτος διέταξε την αλλαγή της παράταξης με την ανάπτυξη του δεξιού κέρατος και την πλήρωση του κενού από άλλους λόχους, τακτική την οποία είχε εφαρμόσει και ο Άγις στην Μαντίνεια το 418 π.Χ. Εντούτοις, το γεγονός ότι το ιππικό δεν ήταν παρατεταγμένο στα πλάγια, αλλά έμπροσθεν της φάλαγγας, δημιούργησε ένα σύννεφο σκόνης κατά την διάρκεια της επίθεσης του, καλύπτοντας την ορατότητα των κινήσεων του εχθρού. Το γεγονός αυτό έδωσε στον Πελοπίδα την ευκαιρία να εμφανιστεί με τον Ιερό Λόχο, προτού ο Κλεόμβροτος ολοκληρώσει τον ελιγμό του, με αποτέλεσμα να χάσει και ο ίδιος την ζωή του.

Από τους Λακεδαιμονίους έχασαν την μάχη 1.000 άνδρες, ενώ από τους 700 Ομοίους σκοτώθηκαν οι 400. Οι σύμμαχοι, τότε, βλέποντας το δεξιό κέρας να υποκύπτει στην επίθεση των εχθρικών δυνάμεων, υποχώρησαν. Εν συνεχεία, οι ηττημένοι οπισθοχώρησαν στο στρατόπεδο τους και ζήτησαν τους νεκρούς τους για να τους θάψουν, αναγνωρίζοντας με τον τρόπο αυτό την ήττα τους. Εν τω μεταξύ ο Αρχίδαμος έφτασε στην Κρευσίδα με επικουρικές δυνάμεις, αλλά ήταν πλέον αργά.

Έπειτα από την νίκη των Θηβαίων στα Λεύκτρα, οι όροι είχαν πλέον αντιστραφεί. Ο πόλεμος έφτασε για δεύτερη φορά πλησίον της Λακεδαίμονας, προκαλώντας στην Σπάρτη μεγάλη αναστάτωση. Αν και παλαιότερα η σπαρτιατική πόλη – κράτος είχε επιφέρει μεγάλη νίκη επί των αντιπάλων της στην Μαντίνεια, σε λίγο η μοίρα, στο ίδιο και πάλι μέρος, δεν θα την ευνοούσε.

Ένα έτος αργότερα από την μάχη των Λεύκτρων, οι Μαντινείς προχώρησαν ξανά στην ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης πόλης τους, αλλά αυτή την φορά δεν έπραξαν το ίδιο λάθος να αφήσουν τον ποταμό να ρέει μέσα από αυτή. Αντιθέτως, τον χρησιμοποίησαν με τέτοιο τρόπο, που στο εξής να συμβάλλει στην προστασία τους. Έτσι, ο ποταμός έρρεε περιμετρικά στο τείχος της πόλης, ως τάφρος.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 45 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.