Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2018

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#106]

Δ’ Μέρος

Η μάχη στα Λεύκτρα.

Στα χρόνια που ακολούθησαν ιδρύθηκε η «Παναρκαδική Ομοσπονδία», στην οποία περιλαμβάνονταν όλες οι αρκαδικές πόλεις. Οι Αρκάδες, δε, αποφάσισαν να προχωρήσουν στην ίδρυση μιας νέας πόλης, την Μεγαλόπολη, δυτικά της Τεγέας και πλησίον του όρους Λυκαίου, όπου και βρισκόταν το σπουδαιότερο ιερό τους. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, η πόλη έλαβε την ονομασία της από το μέγεθος της, αφότου η περίμετρος των τειχών της υπολογίζεται ότι έφτανε τα δέκα χιλιόμετρα. Προστάτης θεός της νέας αυτής πόλης ήταν ο Λύκαιος Δίας, αλλά υπήρχε και ένα μεγάλο ιερό του Ποσειδώνα.

Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι πιθανόν η απόφαση για την δημιουργία της Μεγαλόπολης να ενισχύθηκε από το γεγονός ότι οι υπόλοιπες αρκαδικές πόλεις ήταν αρκετά μικρότερες, για να αναλάβουν τον ρόλο της ηγεμονεύουσας πόλης της ομοσπονδίας, και εκτός αυτού οι Αρκάδες δεν επιθυμούσαν το ξέσπασμα διενέξεων για το ποια πόλη θα επιλεγόταν για τον σκοπό αυτό.

Η νέα αυτή πολιτεία, λοιπόν, που βρισκόταν στην δυτική Αρκαδία και πλησίον των συνόρων με την Λακωνία, θα αποτελούσε πλέον προπύργιο αντίστασης και άμυνας, στην περίπτωση εισβολής των Σπαρτιατών. Άλλωστε, η θέση της ήταν πολύ πιο οχυρωμένη από εκείνη της Μαντίνειας, η οποία βρισκόταν σε μια επίπεδη πεδιάδα. Τώρα, ο ποταμός Ελισσών χώριζε ουσιαστικά την πόλη στα δυο. Έτσι, στην μια όχθη βρισκόταν η πόλη με την στενή έννοια της λέξης και στην άλλη όχθη η πόλη της ομοσπονδίας, με το ομοσπονδιακό κτίριο συνελεύσεων, το θέατρο, τους στρατώνες του ομοσπονδιακού στρατού, των επαρίτων, καθώς επίσης και τα καταλύματα του σώματος των Μυρίων, δηλαδή των Αρκάδων πολιτών.

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, ένα έτος αργότερα από την ίδρυση της Μεγαλόπολης, ο Επαμεινώνδας κάλεσε όλους τους Μεσσήνιους εξόριστους να λάβουν μέρος στην ίδρυση μιας ακόμη νέας πόλης. Έτσι, έχοντας διατηρήσει τις μνήμες της καταγωγής τους, έφτασαν στην Μεσσηνία και ίδρυσαν την Μεσσήνη, η οποία βρισκόταν στους πρόποδες του όρους Ιθώμη. Η θέση αυτή, όπως είναι φυσικό, επιλέχθηκε βάσει της ιστορικής μνήμης των Μεσσηνίων, οι οποίοι κατέφευγαν στο φυσικό αυτό οχυρό κάθε φορά που εναντιώνονταν στην σπαρτιατική πόλη – κράτος.

Όπως συνηθιζόταν, για την ίδρυση της τελέστηκαν οι καθιερωμένες θυσίες, όπου κλήθηκαν οι θεοί και οι ήρωες των Μεσσηνίων να επιστρέψουν στην πατρογονική γη, μεταξύ των οποίων ήταν η βασίλισσα Μεσσήνη και ο ήρωας Αριστομένης. Επίσης, στην κορυφή της Ιθώμης βρισκόταν το ιερό του Διός Ιθωμάτα, προστάτη της Μεσσηνίας.

Η αυτονομία της Μεσσηνίας και η σταδιακή ανεξαρτητοποίηση της από την Σπάρτη υπήρξε καταλυτικός παράγοντας. Η οικονομία και η γεωργική παραγωγή της Σπάρτης στηριζόταν επί αιώνες στην σκληρή εργασία των Λακώνων ειλώτων και κυρίως των Μεσσηνίων ειλώτων, δίνοντας ελεύθερο χρόνο στους Σπαρτιάτες να ασχολούνται αποκλειστικά με την οργάνωση και την εκπαίδευση του στρατού τους. Για αυτό το λόγο, λοιπόν, συχνά υποστηρίζεται ότι η παρακμή της αρχαίας Σπάρτης ξεκινάει σε ένα μεγάλο βαθμό με την δημιουργία του μεσσηνιακού κράτους, που αποτέλεσε σοβαρότατο πλήγμα για αυτή.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 117 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.