Πέμπτη, 04 Απριλίου 2019

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#120]

Ο τύραννος Νάβις και η υποταγή στην Ρώμη.

Α’ Μέρος

Μετά τον θάνατο του Μαχανίδα, στον θρόνο τον διαδέχτηκε ο Νάβις, μακρινός απόγονος του βασιλιά Δημάρατου. Αρχικά άσκησε την εξουσία ως επίτροπος του ανήλικου Πέλοπα, αλλά αργότερα ως τύραννος. Στο σημείο αυτό, δε, αξίζει να σημειωθεί ότι αποκλήθηκε τύραννος όχι τόσο για την «τυραννία» που άσκησε στην πόλη, αλλά γιατί παραμέρισε τον Πέλοπα με πραξικόπημα.

Ο Νάβις επέβαλε τις μεταρρυθμίσεις των προκατόχων του, αλλά υπήρξε πιο ακραίος ως προς την εφαρμογή τους. Έπειτα από τον αναδασμό της γης και την παραγραφή των χρεών έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στις κατώτερες τάξεις, αλλά αντιπαθής στους πλουσίους. Μάλιστα, ακόμη και οι είλωτες θα μπορούσαν να ενταχθούν στην πολιτική αγοράζοντας γη και αποκτώντας πολιτικά δικαιώματα, ένα μέτρο αρκετά ριζοσπαστικό, που διαφοροποιεί όμως τον Νάβι από τους επίσης ριζοσπαστικούς Άγι και Κλεομένη. Εξάλλου, η άμυνα της σπαρτιατικής πολιτείας τα τελευταία έτη στηριζόταν κατ’ αποκλειστικότητα στους είλωτες, οι οποίοι είχαν αποδείξει ότι αγαπούσαν την πόλη τους εξίσου με τους ομοίους.

Ταυτόχρονα, ο Νάβις ενθάρρυνε την ενασχόληση των περιοίκων με την θάλασσα, η οποία αποτελούσε πάντοτε την αχίλλειο πτέρνα της Σπάρτης, και πιθανότατα και την πειρατεία. Ο στρατός του, δε, αποτελείτο από μισθοφόρους, αλλά αντίθετα από τον Κλεομένη, στήριζε την αμοιβή τους όχι σε «συμμαχική» βοήθεια, αλλά σε πειρατικές δραστηριότητες. Χάρη στην οικονομική ανάκαμψη της Σπάρτης ολοκληρώθηκε και η οχύρωση της πόλης, η οποία είχε τειχιστεί υποτυπωδώς το 318 π.Χ.

Ο Νάβις, ωστόσο, γνωρίζοντας τις στρατηγικές ικανότητες του Φιλοποίμενα, απέφυγε την σύγκρουση μαζί του. Τότε ο Φίλιππος Ε’ της Μακεδονίας, πιεζόμενος από την συνεχή επεκτατικότητα των Ρωμαίων, πρότεινε στον Νάβι συμμαχία. Έτσι, ο Φίλιππος παρέδωσε στον Νάβι το Άργος, υπό τον όρο όμως να του το επιστρέψει σε περίπτωση που θα κέρδιζε τον πόλεμο. Ο Νάβις κατέλαβε το Άργος και προέβη σε αναδασμό της γης, καθώς επίσης και σε διαγραφή των χρεών, παίρνοντας με το μέρος του τα λαϊκά κυρίως στρώματα. Αντιλαμβανόμενος την αυξανόμενη ισχύ της Ρώμης, ο Νάβις συνήψε συμμαχία με την Ρώμη και μάλιστα ενίσχυσε τον διοικητή του Ρωμαϊκού Στρατού, Τίτο Κόιντο Φλαμινίνο, με 600 Κρήτες τοξότες. Το 197 π.Χ. στην μάχη που διεξήχθη στις Κυνός Κεφαλές οι Μακεδόνες ηττήθηκαν και πλέον η Ρώμη απέκτησε την δυνατότητα να επηρεάζει τις υποθέσεις στο εσωτερικό της Ελλάδας.

Ο Φλαμινίνος, έχοντας ως στόχο να κερδίσει την υποστήριξη των περισσότερων πόλεων, διακήρυττε ότι η Ρώμη θα  βοηθούσε τις ελληνικές πόλεις να διατηρήσουν την αυτονομία τους. Ως εκ τούτου, το Άργος θα έπρεπε να ελευθερωθεί από τον Νάβι, γεγονός που δεν είχε φανεί να ενοχλεί τον Φλαμινίνο όταν συμμαχούσε μαζί του. Η απελευθέρωση των ελληνικών πόλεων από τους τυράννους έδωσε και το πρόσχημα για την παράταση της παραμονής του Ρωμαϊκού Στρατού στην Ελλάδα.

Δυο έτη αργότερα από την νίκη στις Κυνός Κεφαλές, ο Ρωμαϊκός και ο συμμαχικός Στρατός (50.000 άνδρες) έφτασε έξω από τα τείχη του Άργους και βρήκε τους πολίτες αποφασισμένους να πολεμήσουν μέχρις εσχάτων. Τότε ο Φλαμινίνος στράφηκε στην «απροστάτευτη» Σπάρτη, την οποία υπερασπίζονταν 10.000 Σπαρτιάτες, κυρίως είλωτες που είχαν ελευθερωθεί με τις μεταρρυθμίσεις του Νάβι, περίοικοι, αλλά και 3.000 Αργείοι υπό τον Πυθαγόρα και 2.000 Κρήτες, συνολικά περίπου 18.000 άνδρες.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 52 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.